• jannekemeester

Bijgewerkt op: 26 jan.


Vorige week hebben wij de kerstboom weer opgeruimd. Het was tijd om de boom met een bonte verzameling aan ballen, kunstwerkjes, souvenirs en lichtjes op te ruimen.


Dit was tevens een mooi moment om de planten in huis weer eens goed te bekijken. Want we hebben er veel, in allerlei soorten en maten.


De pannenkoekenplant die heel hard de hoogte in gaat maar aan de onderkant zijn bladeren laat vallen. De graslelie met zijn uitlopers die heel makkelijk te stekken zijn. De kerstcactus die net zijn prachtige bloemen heeft verloren. De drakenklimop welke een geweldige hangplant is maar die met wat hulp ook kan klimmen. De lepelplant die vast zit in een veel te kleine pot waardoor hij niet meer verder kan groeien. De monstera die bijna tot het plafond reikt. De citroenplant van mijn zus die bij ons aan het overwinteren is met zijn citroenen en heerlijk geurende bloesem.


En bij al die planten is het de vraag; staan ze op de goede plek, in het juiste klimaat en krijgen ze de juiste voeding?


Eigenlijk net als bij ons mensen.


Ik besloot de lepelplant te verpotten en moest aan mezelf denken toen ik in augustus 2021 stopte met mijn baan als HR adviseur. Het was tijd voor mij om naar een andere pot te gaan. Met wat nieuwe potgrond op naar een andere plek. En toch ben ik nog steeds aan het zoeken. Bevalt die nieuwe pot mij wel? De extra potgrond is fijn om verder te groeien maar soms krijg ik teveel water en dan weer te weinig. Het ene moment sta ik in bloei en het volgende moment hangen mijn bladeren. Soms sta ik het liefste in de zon en dan weer in de schaduw. Een blijvende zoektocht naar hoe ik het beste kan groeien.

Net als bij al onze planten in huis. Allemaal uniek en ieder op zijn eigen tempo.


Hoe zit het met jou? Sta jij op de goede plek en krijg jij de juiste voeding om verder te groeien?


  • jannekemeester

Bijgewerkt op: 26 jan.


Naast mijn werk als Wandelcoach ben ik ook werkzaam als HR Adviseur.


Onlangs heb ik mijn vaste baan als HR Adviseur opgezegd. Het is tijd voor iets anders, iets nieuws.


Ik zal per 1 augustus a.s. afscheid nemen van een scholengroep met fantastische gedreven mensen. Een organisatie die gaat voor het beste onderwijs en een veilige leeromgeving voor hun leerlingen.


Het voelt heel dubbel. Ik laat wat moois achter en ik weet niet wat hiervoor in de plaats zal komen. Ik heb namelijk nog geen andere baan...


Mijn ego heeft heel hard zijn best gedaan mij niet te laten bewegen. Die zorgde, en zorgt soms nog, voor de kritische vragen; “ Weet je het wel zeker? In deze tijd? Er zijn mensen die alles zouden doen voor deze baan en jij zegt hem op? “Denk je echt wel dat je weer aan het werk komt?”


Allemaal vragen die mij tegen hielden om de keuze te maken om mijn baan op te zeggen. Vragen en overtuigingen gebaseerd op angst.


Ik heb besloten dat ik dingen wil gaan doen vanuit vertrouwen. Weg met die angst.


Want wat als ik nou straks alle tijd heb voor de dingen die mij blij maken en energie geven? Dat ik de wandelcoaching kan laten groeien en ik daarvan rond kan komen? Dat ik een locatie zal vinden voor mijn natuurproject en de deuren kan gaan openen? Dat ik die boeiende opleiding kan gaan volgen? Dat er een uitdaging in het HR vak voorbij komt die passend is bij mijn kwaliteiten?


Al deze mogelijkheden zorgen voor een grote glimlach op mijn gezicht.


We gaan zien wat de toekomst gaat brengen. Ik ga het avontuur van "het grote niet weten aan". Vol vertrouwen dat er weer iets moois op mijn pad komt.